Verandering

Verandering

Net wakker

Het licht stroomt binnen in mijn slaapkamer. Ik hoor snelle voetstapjes in de gang. Mijn jongste dochter die gaat plassen. Dat betekent dat mijn wekker over waarschijnlijk 15 minuten afgaat. Ik draai me op en kruip nog even tegen de rug van mijn man aan. Nog even samen en ik dommel weer weg.

Mama! Ik zucht en reageer: ‘Jaahaaaa’. ‘Mijn neus zit verstopt!’ Echt?! Denk ik bij mezelf, maak je me daar nou wakker voor?! ‘Als je op je rug gaat liggen kan je beter ademhalen’, gromt mijn man naar mijn oudste dochter. ‘Wat?!’, schreeuwt ze terug. ‘Serieus’, zegt mijn man tegen mij. ‘Ja, echt he’. Ik probeer te beslissen of ik wacht tot mijn man opstaat of dat ik zelf actie onderneem. Ik kies voor het eerste.

In mijn hoofd

Gisteren was een spannende dag en ook al is alles goed gegaan, ik kan nog wel even een momentje voor mezelf gebruiken. Terwijl mijn man onze kinderen laat tanden poetsen en aankleden, lig ik nog na te denken over mijn laatste leesboek. Ik las het gisteravond uit voor het slapen gaan. Het boek heet: ‘Het zijn net mensen’.

Het boek beschrijft meerdere kanten van het Midden-Oostenconflict waar TV en kranten geen ruimte voor hebben. Of zoals de schrijver aangeeft: geen publiek. Het boek doorbreekt de illusie dat media objectief is en dat wij als Westerse mensen alles weten en het beter overzien dan anderen. Wij worden eigenlijk net zo voor het lapje gehouden als alle anderen. Alleen de boodschap van het toneelstuk verschilt per doelgroep.

Het laat mij niet los

Dit raakte mij. Het raakte mij dat ik blijkbaar toch naïever ben dan dat ik wil zijn. Dat ik weer blind was voor mijn eigen privileges en vooroordelen. Want bij ons gaat het ochtendritueel over wat je aan doet, wie er als eerste uit bed gaat en zorgen dat de kinderen niet te laat op school komen. Maar Palestijnse ouders in Israël zijn alleen maar bezig met overleven. Hoe belangrijk zijn de alledaagse dingen als je ieder moment opgeblazen kan worden of opgepakt?

De zin die mij het meeste raakte: na ieder bombardement vragen de kinderen aan hun ouders; ‘wanneer houdt het op?’. De ouders willen hun kinderen helpen en zeggen: ‘morgen’. Maar het stopt niet morgen, ook niet overmorgen en ook niet de week daarna. Niemand weet hoe lang dit aanhoudt en de kinderen verliezen het vertrouwen in hun ouders. Hun laatste veilige haven.

Ik doe niet genoeg

Ik wil juist niet de betweterige, ‘ik kan er toch niets aan doen’-westerse moeder zijn die het verschrikkelijk vindt en er vervolgens niets mee doet. Die misschien één verontwaardigd Facebookbericht de wereld instuurt, wat geld over maakt naar een organisatie die deze kinderen helpt en dan weer verder gaat met haar leven.

Maar wat dan? Ik zie mijzelf echt niet naar het Midden-Oosten gaan om daar iets te doen. Ik wil graag blijven leven. Ook ben ik niet het type van petities starten of langs de deuren gaan. Voel mij daar zo ongemakkelijk bij. Ik vind dit ook gelijk erg  elitair van mijzelf, want de mensen over wie het gaat hebben deze keuzes niet eens.

Iets is beter dan niets

Mijn grootste struikelblok is dat de allerbelangrijkste taak in mijn leven het moederschap is. Hoe graag ik anderen ook wil helpen, nooit en te nimmer ten koste van mijn eigen gezin. Maar waar zit die grens? Wanneer is iets echt schadelijk voor mijn gezin of doe ik ze te kort? En wanneer verdedig ik een luxe die ze eigenlijk niet echt nodig hebben. En in hoeverre speelt mijn eigen comfortzone hierin mee?

Ik kom er niet uit. Dus scrol ik door mijn Facebookpagina en kom een vraag tegen van iemand met een ‘exotische’ naam. Ik weet niets van het onderwerp, maar zie dat ze nog geen reacties heeft gekregen. Ik wil haar steunen, laten weten dat ze wel gehoord wordt, ook al kan ik haar niet echt helpen. Ik besluit te reageren: ‘Sorry, ik ken het boek niet en weet dus ook niet of je het kan bestellen. Succes!’. En ineens volgt het besef; mijn gewenste verandering is begonnen.

Prijzenpakket perfectiedrang

Like en win!

Volg perfectiedrang op Facebook of doe mee met #romangeenwegmeerterug op Instagram en win mijn boek!

Volg en like perfectiedrang.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Vond je deze blog leuk? Deel hem met anderen:)