Hoe het allemaal begon

Hoe het allemaal begon

Hoe het allemaal begon

In een vorige blog heb ik met jullie gedeeld dat ik een kwetsbaar meisje ben, wat heel bang is. Voor de buitenwereld kom ik meestal over als een stoere, sterke vrouw die niet over zich heen laat lopen. Sterker nog, voor velen was of ben ik een leider of begeleider. Iemand naar wie zij luisteren en misschien zelfs tegen op kijken. Maar diep van binnen ben ik dus nog steeds een klein, bang en heel kwetsbaar meisje. Doodsbang om ontmaskerd te worden. Dat iedereen ziet dat ik bluf. Zelfs ik keek lang niet door mijn eigen bluf heen. Totdat ik gedwongen werd om dat wel te doen.

Om voor mijzelf en iedereen die meeleest meer grip op dit proces te krijgen, heb ik besloten mijn proces blog voor blog nog eens door te lopen.

Een leven lang sip

Om te beginnen heb ik mij als kind, als tiener en als volwassene heel vaak neerslachtig gevoeld. Ik kon het gevoel, zeker in mijn kindertijd, niet altijd plaatsen, maar het was er zeker. Ik heb zelfs gedichten gevonden die ik schreef op 12-jarige leeftijd die dit vermoeden bevestigen. Dit betekent niet dat het alleen maar kommer en kwel was, want ik schreef ook gedichten over poezen, mijn blonde haar en geheime liefdes. Maar naarmate ik ouder werd, werd ook deze neerslachtigheid groter en groter. Hoe slechter ik mij voelde, hoe meer dingen ik ging doen om mij beter te voelen. Voor mij kwam dit neer op nog meer presteren, want van prestaties werd ik blij. Prestaties bevestigden dat ik nog steeds iets waard was, dat ik er mocht zijn.   Het probleem is alleen dat presteren ook hard werken betekent. Wat een vicieuze cirkel tot gevolg had. Want iedere keer dat ik presteerde, putte ik mijzelf verder uit. Waardoor dat nare gevoel alleen maar sterker werd. Dus moest ik nog harder werken om te blijven presteren. Wat ook niet altijd meer lukte en mijn neerslachtigheid explodeerde.

Eerste signalen

Rond mijn twintigste werd ik daardoor voor het eerst depressief. De eerste, echte signalen waren dat ik mijn werktempo niet meer vol kon houden. Zo kwam ik steeds vaker te laat op stage of werk en was ik niet vooruit te branden als het om huishoudelijke klussen of sociale afspraken ging. Voor mij doen was ik op. De meest logische oplossing van mijn therapeut om minder te doen. Niet zoveel projecten te gelijk, waardoor ik meer energie zou hebben en het probleem zou verdwijnen. Dus dat deed ik en het werkte!

hoe het allemaal begon
www.pixabay.com

Vicieuze cirkel

De toestemming van mijn therapeut om dingen rustiger aan te doen, voelde als een opluchting. Haar complimenten over hoe goed ik het deed, booste mijn zelfvertrouwen. En hoe meer energie ik kreeg, hoe meer ik weer kon oppakken. Deze succeservaringen herstelde mijn geluksgevoel en langzaam aan bouwde ik mijn belasting weer op. Op een gegeven moment was mijn therapeut zelfs niet meer nodig. Totdat het vervelende gevoel weer terug kwam. Ik viel namelijk heel snel weer terug in mijn vicieuze cirkel van meer doen en harder werken. Want ik had steeds braaf gedaan wat mij werd opgedragen door mijn therapeut, maar die was nu weg. Nu gingen mijn eigen gedachten mijn gedrag weer bepalen. Gevolgd door de volgende depressie. En de volgende. Keer op keer werd ik steeds bozer op mijzelf. Ik wist toch wat ik moest doen? Waarom werd ik dan steeds weer depressief? Wilde ik graag ziek zijn? Of was ik echt zo dom?

Controle als oplossing

Ik probeerde van alles om terugval te voorkomen. Zo analyseerde ik bij al mijn relaties of ze mij wel genoeg opleverde. Bij iedere activiteit vroeg ik mij af of ik dit wel moest doen en vooral mijn levensstijl lag onder een vergrootglas. Ik dacht overal diep en uitgebreid over na en spontaan iets doen, was voor mij geen optie meer. Uiteindelijk werd ik zwanger van mijn tweede dochter en samen met de toenmalige verhuizing knapte er iets in mij. Ik wilde niet meer verder, ik hield het niet meer vol. Dit was toch geen leven meer! Ik ging diep door het stof en liet mijzelf vrijwillig opnemen. Wat uiteindelijk de aanleiding is geweest om echt door te graven naar de werkelijke oorzaak van mijn problemen.

Like en share perfectiedrang.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Vond je deze blog leuk? Deel hem met anderen:)