Mijn tweede roman

Mijn tweede roman

In de nieuwsbrief van juli had ik al getipt dat ik in het schrijfproces zit voor mijn tweede roman. Toen ik begon dacht ik dat dit makkelijker zou zijn. Nu had ik tenslotte het proces al een keer meegemaakt. Dankzij mijn schrijfcoach en uitgever was het boek er ook gekomen. Ook wist ik nu veel meer van boekmarketing dan toen ik begon.

Toch bleek het net zo moeilijk, al dan niet moeilijker, om deze keer te starten. Eerst liep ik vast in de keuze van het onderwerp. Ging ik verder met Anna en Tom? Een aantal lezers hadden ten slotte laten weten dat ze graag wilde weten hoe het verder ging met het stel. Het idee ontstond om het verhaal verder te vertellen vanuit Tom. Enthousiast begon ik aan de eerste 10.000 woorden, maar toch was dat niet het volgende verhaal wat ik wilde vertellen.

Want Anna’s verhaal was niet klaar nadat ze haar eerste opname was doorgekomen, omdat mijn verhaal nog niet klaar was. Mijn verhaal draait niet alleen meer om depressie. Het gaat nu ook over dwangmatig perfectionisme en trauma uit het verleden. Copingstrategieën die mij als kind gered hebben en mij nu als volwassenen uitputten en juist belemmeren.

mijn tweede roman
www.pixabay.com

Dit was het verhaal wat ik wilde vertellen, maar dat kon ik niet. Ondanks dat ik mijn verhaal als Anna vrij snel op papier kon zetten, lukte dat niet met het vervolg. Het was te persoonlijk. Te geheim. De oplossing; deze keer werd het een fictieve roman.

Toen ik dat eenmaal besloten had, leek de kurk te zijn ontpopt en begon ik als een razende te schrijven. Woord na woord vloeiden uit mijn vingers en ook deze keer stonden de eerste 10.000 woorden vrij snel op papier. Maar hoe verder ik kwam in mijn verhaal, hoe meer mijn onzekerheid mij weer parten ging spelen. Ik had een klankbord nodig. Dus ging ik op zoek te naar een partner in crime.

Iemand die hetzelfde heeft meegemaakt en weet hoe het is. Een auteur die ondanks alle onzekerheid het voor elkaar gekregen heeft om haar publiek te bereiken en het liefst ook nog iemand die begrijpt hoe het is om heel erg perfectionistisch te zijn. Gelukkig heb ik deze coach gevonden in Rachel van Charante. Met haar hulp zit ik nu op 30.000 woorden van mijn nieuwe roman. Het verhaal wordt steeds spannender, aangrijpender en mooier dan dat het al was.

Al blijf ik het moeilijk vinden hoe er bij ieder feedbackmoment veel tekst wordt geschrapt. Schrijven is schrappen is het credo,volgens Rachel. Maar dat blijft stiekem nog wel een beetje pijn doen.

Benieuwd naar naar het verloop dat van mijn schrijfproces? Volg mij op Facebook of Instagram!

Prijzenpakket perfectiedrang

Like en win!

Volg perfectiedrang op Facebook of doe met #romangeenwegmeerterug op Instagram en maak kans op mooie prijzen!

Volg en like perfectiedrang.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Vond je deze blog leuk? Deel hem met anderen:)